De hele foyer staat vol met kleurrijke tafels bedekt met heerlijke koekjes, derwisj beeldjes van smeedwerk, porselein, geborduurde lapjes voor op je kast, kunstig... Syrische vrouwen presenteren een mooi land

De hele foyer staat vol met kleurrijke tafels bedekt met heerlijke koekjes, derwisj beeldjes van smeedwerk, porselein, geborduurde lapjes voor op je kast, kunstig versierd linnen en shirts. Opvallend zijn de kunstwerken van MAHA, indrukwekkende schilderijen van een ballerina in Degas stijl, een danskoppel vol beweging en contrasterende kleuren, een dame met hoed en een teleurgesteld jongetje.

Een jonge onderneemster met een bakkerij in Dordrecht presenteert een bijzonder assortiment. Ze is vijf jaar in Nederland en heeft haar eigen bloeiende zaak. Naast het lekkers liggen tapijtjes met Syrische stadsgezichten, historische gebouwen, winkeltjes en smalle straatjes.

Borduurwerk
Drie dames zitten te borduren, Sarah, Dania en Afrah.  Fatima Abadi is hun lerares. Ze wil het typisch Arabisch borduurwerk promoten, op de kleding, tafelversiering en charmant linnen. Bij de stand liggen lijvige boekwerken, een encyclopedie over borduurwerk en een inspirerend werk over Arabische kunst: Arts and Crafts of Syria. Fatima ziet het borduren niet alleen als een hobby, maar als een vorm van empoweren.

Ze wijst op de directe samenwerking tussen de borduur musea van Leiden en Amman. Op de achtergrond klinkt klassieke muziek, ook voor ons heel herkenbaar, vooral het vioolwerk. De dames willen graag op de foto met Klooster Beheerder Johan. Fatima draagt een opvallende geborduurde rok van hoge kwaliteit.

  

Erehaag
Marva verwelkomt alle gasten. Ze is vijf jaar in Nederland, spreekt perfect de taal en zet zich in voor de statushouders. Van het organiseren van bijeenkomsten zoals in het Klooster heeft ze haar werk gemaakt. Ze wil het echte mooi Syrië laten zien, contrasterend met de hele reële ellende beelden die we dagelijks op televisie zien. Haar vriendin Zoubla voegt eraan toe dat we meer over elkaar moeten weten en dat vooroordelen moeten doorbroken worden.

Soufi danser Achmed maakte een ontroerende derwisjdans die hij leerde vanaf zijn 6 jaar.  800 jaar geleden is de dans ontstaan. Draaien is essentieel. Ook de wereld draait door. Het dansen brengt rust. Het is een vorm van meditatie, therapie of yoga. Het is altijd voor de Soufis een aanvulling geweest op het gebed. Het draaien geeft je een gevoel van vrijheid. Achmed heeft een wijde jurk vooral aan de onderkant, met daarop een lange zwarte jas die snel wordt uitgedaan.

  

Op het hoofd prijkt een hoge hoed. Hij kent geen duizeligheid, dit is het gevolg van oefening. Zoals de wereld naar links draait, zo draait ook Achmed. Zijn zoontje die plots meedoet noemt hij speciaal, de kleine derwisj  draait naar rechts. Dan kondigt Marwa een traditionele muziekgroep aan. Baardige mannen met mutsjes en sjaals rond het hoofd zwaaien met vlaggen, spelen op trompet, cymbaal, djembe en vooral op een reuze trom.

Ze vormen in de Kloostergang een erehaag met draaiende stokken waarlangs de gasten passeren. Er is een voorzanger en de anderen antwoorden in koor. Het evenement wordt aangekondigd en draagt de naam van Duizend en één nacht, een sprookje. De trompet speelt de melodie en de trommels begeleiden. We moeten denken aan de Ottomaanse groep van Versam bij het Pijnackerplein en aan de Marokkaanse huwelijksfeesten.

Een eeuwenoude beschaving
We gaan naar de Kapelzaal waar films de geschiedenis van Syrië schetsen en haar grote erfgoed. Aleppo en Damascus komen in beeld. Een eeuwenoude beschaving ontrolt zich. Het eerste spijkerschrift duikt op in Syrië. Overal tref je ook Romeinse overblijfselen aan. Palmyra is schitterend. Diverse overheersingen trokken over Syrië en vormden het land. De ambachten passeren en een hele gamma van gastvrije buren in een land vol schoonheid. Er volgt een heerlijke maaltijd met gerookte aubergines, rijst, tal van groenten verwerkt in een soort deeg koekjes, rode granaatappels, kortom een schilderspalet. De koks worden voorgesteld. De beide Gadiga’s zijn 5 jaar in Nederland. Eén van hen was 15 jaar kok in Syria en heeft een zee van ervaring.

  

Na de maaltijd krijgen de deelnemers een enveloppe met vragen: bent u ook in Syrië geweest? En wat vond je ervan? Wat vindt u belangrijk voor de integratie? Wie in Syrië was geweest loofde de gastvrijheid en de uitstraling van de grote steden. Bij integratie stond de taal voorop, maar ook het wegnemen van vooroordelen. Elkaar accepteren komt ook van twee kanten. Een bezoeker uit het bedrijfsleven presenteerde zijn stagiaire marketing Zena die haar HBO afgemaakt en nu een baan heeft gekregen bij het bedrijf. De deelnemers vonden voor de integratie een maatje op de werkvloer belangrijk. Er moet meer geïnvesteerd worden in nieuwkomers en het is maatwerk.

Aan het woord kwam ook de Stichting Marah. De vertegenwoordiger wees erop dat artsen uit Syrië in Nederland loodgieterswerk doen. In Griekenland, Turkije en Duitsland wordt hun diploma wel gehonoreerd en doen ze medisch werk.  De avond wordt besloten met de traditionele dansen, een soort schijngevechten die je doen denken aan de Capoeira.

Weer speelt de koorzang een rol en schettert de trompet vergezeld van de ritmische drums. En er volgt een Nederlands vertaling door de zanger: Welkom en wees gelukkig!

Een verslag van de avond kan je vinden op Youtube

Een uitgebreid beeldverslag kan je vinden op Noord010inbeeld