Tini Bol, klein maar dapper, is negenenzeventig jaar en actief voor senioren in het buurthuis Noordplein 12. Negen weken zit de actieveling al thuis.... Tini in Coronatijd

Tini Bol, klein maar dapper, is negenenzeventig jaar en actief voor senioren in het buurthuis Noordplein 12. Negen weken zit de actieveling al thuis. De grote schoonmaak heeft ze gedaan. Ze heeft zich rot gepuzzeld en de dochters getrakteerd op koffie en koekjes en geluisterd naar hun verhalen van buiten. Maandenlang geen klaverjas, geen bingo, geen zangkoor, allemaal activiteiten waar Tini Bol de trekker van is. Tini wil iedereen helpen. Ze is zowat een duizendpoot, maar wordt ook een dagje ouder.

‘ Iedereen moet ook zijn eigen verantwoordelijkheid opnemen.’ Tini zorgt voor mevrouw Verschoor van 95 jaar, maakt de werk boterhammen voor haar dochter, geeft de planten water van de Turkse buurman op vakantie. ‘Ik laat me niet voor het karretje spannen.

Mensen communiceren soms via mij.’ Veel senioren worden ongeduldig. Wanneer gaat het buurthuis open? ‘Met dertig man kan je geen 1.50 meter afstand bewaren’ stelt Tini nuchter. We kijken naar buiten op het prachtig binnenterrein van de Hofdijk. ‘ Hier kan toch wat gebeuren!’

Ik leef mijn eigen leven
We hebben het over samenhorigheid en over de problemen in de zorg. ‘ Ik hou me op de been met af en toe te zingen!’ Als Tini papegaaienvoer voor de lieveling van haar dochter gaat halen moet ze zich soms door de mierenhoop heen wringen. ‘ Ik kocht ook vijf flesjes ontsmettingsmiddel.’ ‘Veel mensen zeggen tegen mij je moet zus of zo. Maar ik leef mijn eigen leven.’ Tini vertelt dat de Volendam Reis niet doorging en ook het afzakkertje niet in het Jensius café bij Leo.

De tijd van toen
We hebben het over vroeger toen Tini met Corry Ulenberg de speeltuinvereniging Tochtstraat runde. ‘ De muren waren beschilderd met half Disneyland.’ Ze woonde toen op 81 twee hoog. Tini is geboren op  Bloklandstraat 41 in de oorlogstijd.

Haar moeder bleef alleen achter met zes kinderen, het was dan ook hard aanpoten om te overleven.Na een genezen alvleesklierkanker woog mamma nog achtentwintig kilo, zevenendertig jaar heeft Tini voor haar gezorgd. Tini’s man werkte bij het spoor en later bij de trammaatschappij.

Een hartaanval op de camping werd hem fataal. ‘ Hij wilde begraven worden naast mijn moeder.’ Dochter Miranda komt binnen. De papegaai laat van zich horen. Versoepeling hangt in de lucht, maar nog even voorzichtig.