Ivonne en Joost zijn de eerste bewoners van Tuin van Noord. We treffen ze met het hele gezin op de grasmat voor de deur... Hekken open, het is geen gevangenis meer

Ivonne en Joost zijn de eerste bewoners van Tuin van Noord. We treffen ze met het hele gezin op de grasmat voor de deur van een wel heel speciale woning. ‘Toen we elkaar een aantal maanden kenden, besloten we al ooit te gaan wonen in iets aparts, een molen, een fabriek of een boerderij. Dat aparte hebben we nu gevonden in de voormalige gevangenis’, lacht Joost.

Hij vertelt dat ze zich al opgegeven hadden voor Tuin van Noord toen er nog sprake was van kluswoningen. De huidige complete nieuwbouw met authentieke gevangenis details stemt Ivonne vrolijk. ‘Het is nieuw en fris en van alle gemakken voorzien.’ Het is inderdaad heerlijk als je met twee kleine kinderen geen leidingen hoeft te vervangen en isolatie moet aanbrengen.

We kunnen het koppel met recht Rotterdammers noemen. Ivonne, die werkt bij het Luxor Theater, woont al ruim tien jaar in Rotterdam. Joost sinds zijn studententijd. ‘Ik ben geboren in het Rotterdamse Ikazia ziekenhuis en opgegroeid in Brielle’.

Het echtpaar overwoog even iets te zoeken buiten de stad, maar ze waren zo gecharmeerd door deze locatie in het Oude Noorden dat ze er alle peilen op hebben gezet.

‘We wilden niet in een nieuwbouwtoren wonen. Op mijn 40e wilde ik wel wat anders. We hebben jaren op een flatje van 60 vierkante meter in het centrum gewoond. Eindelijk hebben we een tuintje en ruimte, 160 vierkante meter is niet niets. Verbazingwekkend hoe we al onze spullen in dat kleine appartementje kwijt konden.

Joost kijkt terug naar ruim 2 jaar geleden, de eerste kopersbijeenkomst. Daar leerden ze de nieuwe buren kennen en er groeide een band. Ze overleggen met “hun rijtje” over tuinaanleg, slimme oplossingen in huis en over de indeling. De één plaatst de keuken beneden, de ander twee hoog, doen we wel of geen zonwering. Joost bestelde een vliering op zolder en heeft zo zes “woonlagen”.

Twee cellen breed
Op 28 april zijn Ivonne en Joost met de twee kleintjes de woning ingetrokken. ‘Het is een droom, de rust en de stilte en eigenlijk in het centrum van de stad’, zucht Ivonne. De woningen zijn helemaal opnieuw opgebouwd met de saignante gevangenisdetails zoals de raampartijen. Er kwam een totaal nieuwe stalen constructie.

De woning van de familie is twee cellen breed, die van de buren drie cellen. We moeten zo lachen. De celmaat is 2,5 meter, dat was ooit een standaard breedte voor een cel! De woning is echt ecologisch: stadsverwarming, isolatie, zonne-energie. De acht zonnepanelen slaan een stevige deuk in de energierekening.

Naast hun woning ligt de “lage” vleugel. Deze was even hoog als de andere maar in de oorlog geraakt door een bom. De benedenverdieping was nog te behouden en is toen opnieuw voorzien van een kap.
Het heeft de oude charme weten te bewaren. ‘De woning is echt nieuwbouw, de uitstraling is oud. Van buiten zie je tralies maar als je binnen bent lijken ze verdwenen.  De architect heeft in zijn ontwerp elke woning een doorbraak naar buiten gegeven, een link naar vrijheid. De woningen zijn rug aan rug gebouwd.

Joost is tevreden over de inspraak die ze hadden als kopers. Je kon kiezen voor standaard en daaraan extra opties toevoegen of zelf verzinnen. De indeling bepaalden wij zelf. ‘We hebben ieder hoekje van te voren bedacht. Wij hebben gekozen voor relatief kleinere slaapkamers, maar heb je tienerkinderen, dan kies je wellicht voor meer ‘eigen’ ruimte.’

Hoe bevalt werken aan huis? ‘Nadeel van de corona was dat we onze vriendenkring niet konden mobiliseren voor de verhuizing!’, lacht Ivonne. Joost kan ook lekker thuis werken, hij kan eindelijk in een aparte ruimte, zelfs een eigen etage gaan zitten.De kinderen glijden van het glijbaantje en worstelen zich met de tractor door de zandmassa.

Ze zijn actief bezig en het zweet parelt van hun hoofd. We hebben het over het wijkpark dat later dit jaar klaar zal zijn en openbaar wordt. Joost en Ivonne geloven dat het een leuke mix wordt. Joost hoopt dat het een rijke tuin wordt met veel diversiteit; hopelijk zelfs een bijenhuis in het park? We beloven contact te leggen met Raymond, de plaatselijke imker. Ze staan open voor de buurt en willen aansluiten bij ideeën die er leven.

De nieuwe Tuinders zijn een enthousiaste club. Bewoners uit de buurt vroegen: ‘Wanneer gaan de hekken dicht?’ Joost antwoordde: ‘Niet, het is geen gevangenis meer.’