Lijst – 14, 15, 15

Ik ben Dušan Katić, een 23 jarige Rotterdamse student en doe voor het eerst mee met de wijkraadsverkiezingen namens Leefbaar Rotterdam in het Oude Noorden.

Aan de Erasmus Universiteit studeer ik Management Internationale Sociale Uitdagingen (MISoC) en Filosofie, daarnaast volg ik ook nog een pre-master Theologie aan de Radboud Universiteit te Nijmegen.

Wellicht dat u zich als lezer afvraagt waarom een jonge jongen als ik meedoe met deze verkiezingen, en een nog betere vraag, wat ik de wijk te bieden heb. Ik grijp deze kans graag aan om mijzelf voor te stellen.

Naast dat ik tijdens mijn studie(s) veel leer over de maatschappij en onderzoek doe naar sociale problematiek, merk ik ook steeds vaker in mijn eigen kringen hoe het leven van de gewone burger van alle kanten wordt bezwaard.

Zo denk ik dat als ik een euro had gekregen voor elke keer dat ik hoorde over de problematiek betreffende de woningmarkt, ik een huis aan de Kralingse Plas had kunnen kopen. Ook zie ik de veiligheid van mijn vriendinnen, studiegenoten en nagenoeg elke vrouw in Rotterdam, onder druk staan wanneer ze buiten op straat lopen. 

Verandering begint klein

En hoe de ouderen, die onze stad hebben opgebouwd, vergeten worden en soms dagen hun huis niet uitkomen vanwege de eenzaamheid waar ze in verkeren. Dit moet veranderen, maar de landelijke politiek laat ons in de steek. Ik geloof dat verandering klein begint, en denk daarom ook dat de wijkraad een goede plek is om met initiatieven te komen om zo de dagelijkse realiteit te veranderen.

Door mijn eerdere ervaringen in besturen van verschillende organisaties en professionele werkervaring bij een woningcorporatie denk ik dat ik de juiste kandidaat ben om mijn visie, waarvan ik overtuigd ben dat meerdere wijkgenoten die met mij delen, te verkondigen.


In het Oude Noorden gebeurt heel veel. Er zijn veel uitdagingen, maar ook veel mensen en sociale organisaties die er de schouders onder zetten. Ons sociale hart klopt hoorbaar.

Als wijkraadslid zit je er middenin. Ik vind het prachtig om mee te maken, maar ik zie ook hoe kwetsbaar het is. Waardevolle sociale initiatieven draaien vaak op het harde werk van slechts enkele organisaties individuen.

Als die wegvallen, verliest het Oude Noorden ook haar sociale hart. De gemeente beschouwt dat sociale werk te vaak als vanzelfsprekend, en het sociale hart heeft de afgelopen periode dan ook sterk geleden onder de bezuinigingen van dit college.

Mijn naam is Bob den Ouden. Ik ben nu wijkraadslid in het Oude Noorden namens GroenLinks-PvdA, en ik wil me graag nog een periode inzetten voor mijn wijk.

Een thuis voor iedereen

 Ik wil de leefbaarheid in de wijk verbeteren, en van de wijk een thuis maken voor iedereen die er woont. Als wijkraad moeten we gaan staan voor de mensen die zich inzetten voor onze wijk. We moeten zorgen dat zij de tijd, aandacht en het geld krijgen dat ze nodig hebben.

Ook moeten we er als wijkraad voor iedereen zijn. Ik merk dat veel mensen in onze wijk de weg naar de gemeente, of elkaar, niet goed weten te vinden. De wijkraad kan daarbij helpen. Door altijd bereikbaar te zijn, ook voor mensen die uit zichzelf niet zo snel contact zoeken.

Zo zorgen we dat iedereen mee kan doen, en zich gehoord voelt.


In 2014 ben ik neergestreken in het Oude Noorden en voelde mij hier meteen thuis. Wat ik leuk vind aan de wijk is dat het zo levendig is en initiatiefrijk. Ik kende de wijk vanuit mijn werk als opbouwwerker bij SONOR.

Al gauw ben ik betrokken geraakt bij Muziek op de Rotte (een muzikaal initiatief in de wijk voor en door jong en oud) waar ik mij nog altijd voor inzet met andere bewoners, Noordplein 12 en het Rotterdams Volkstheater. 

In het dagelijks leven werk ik nu als sociaal werker in Charlois en ben ik mama van een zoontje van 6 jaar. De wijk ben ik anders gaan bekijken toen ik moeder werd.

Ik ben nu ook veel te vinden bij kinderactiviteiten, speelplekjes, groene binnentuinen, etc. Het is belangrijk om ontmoetingsplekken in de wijk te hebben, zowel binnen als buiten. Ontmoetingen dragen bij aan het samenleven met elkaar.

Samen spelen

Samen spelen is een mooi begin. In onze wijk zie ik veel wat goed gaat, zoals de fantastische evenementen die jaarlijks terugkomen (denk aan o.a. Blue Grass; Noorderdicht) en kansen voor pop-up winkels. Er is ruimte voor kunst en cultuur.

Maar er zijn ook dingen die beter kunnen: de wijk is vaak vies; verkeerschaos; veel bewoners leven in armoede en mensen lopen vast in de systemen. Hier kunnen we met elkaar iets aan doen. In de wijkraad wil ik hier graag aan werken. Met mijn ervaring in het sociale domein kan ik samenwerkingen aanzwengelen, initiatieven helpen opzetten en een luisterend oor zijn voor wat er speelt in de buurten.

Ik vind het belangrijk dat mensen zich gezien en gehoord voelen en om goede ideeën vleugels te geven.