Het was een van de meest sfeervolle middagen in Cantina Cultura, Jan v/d Ploeghuis. Jaap van Gurp exposeerde de beelden gemaakt door zijn wekelijkse deelnemers aan de workshops. We zien heel subtiele werkjes van Julia, een Italiaanse schoonheid. Ze maakte van tevoren een schets van haar beeld, een schets die even artistiek was.
Jaap plakte er met tape een roos op, je zou er € 100.000,00 voor kunnen vragen. Melissa maakte erotische kunst. Karin liet haar abstract schilderwerk zien, dat je naar een andere wereld brengt. Haar beeldjes van onder meer een verstrengeling stonden op grote sokkels. Johan is ongetwijfeld een talent. Van schepen in elkaar plakken maakt hij nu perfecte beeldjes. Vooral de kleine neushoorn, helemaal gepolijst, sprak me aan.
Raymond heeft een grafische opleiding en dat zie je ook in zijn bestudeerd werk vol menselijke ontroering. Naast Jaap zijn ook Roberto Gomez, Peter Donkers, Henk Elenga en Machteld Teekens.
Roberto toonde weer zijn Keniaanse Meisjes zonder parels en een unieke combinatie van Rotterdamse foto’s die samen een perfecte harmonie vormden. Zowel het nostalgische als het moderne Rotterdam werd in beeld gebracht.
Peter wordt geïnspireerd door het boeddhisme naast unieke landelijke taferelen. Van het podium maakte hij een bijzondere hoek, nog aangevuld door het beeld van Daphne, een werk van Machteld. Het beeld verwijst naar de Griekse mythologie waarbij de godin in een laurierboom wordt veranderd.
Een hommage
De middag stond in het teken van een hommage aan Heb Madly, Egyptenaar en onlangs gestorven bewoner van het huis. Heb deed met zijn scootmobiel zowat boodschappen voor het hele huis. Hij stond altijd voor iedereen klaar.
Zoals Ketelbinkie met zijn ketels, sjouwde hij driemaal per week al hijgend de vuilnisbakken naar buiten en vervolgens naar binnen. Henk Elenga schilderde hem levensgroot en Machteld maakte een gedicht dat hem typeerde. Hanny van de zorg die bij hem thuis kwam moest een traantje wegpinken. Het schilderij met tekst staat nu prominent in het Atrium met een grote bos bloemen erbij.
In tegenstelling tot wat de goegemeente moppert hebben van der ploeg mensen van heel verschillende komaf heel wat met elkaar. Lilian zorgde voor een gezellig gevarieerd buffet, van worstenbroodjes tot pizza, van stokbrood met smeersels tot een kaas en worstplank met olijven. Cor Witjes maakte de middag compleet met Rotterdamse liederen.
Het duo kreeg de zaal aan het zingen. ‘Waarom kunnen we nu geen liederen meer maken over onze stad?’ vraagt Peter zich af. Het publiek blijft nog lang napraten. Leuk was ook dat familie en vrienden van de kunstenaars hun opwachting maakten. Een kleinkind hobbelde tussen de bananenbomen en deelde druifjes uit aan de gasten.
