De Joegoslavisch-Nederlandse Vlado woont al zeventig jaar in Rotterdam, waarvan vijfenveertig jaar in Rotterdam Noord. Het is een buurt die hij door en door kent en waar hij zich verantwoordelijk voor voelt. Daarom adopteerde hij meerdere afvalcontainers.
Met een vuilniszak en een knijper loopt hij af en toe een rondje door de wijk om zwerfafval op te ruimen en mensen aan te spreken als ze hun afval naast de container zetten.
Dat werkt aanstekelijk, merkt hij: ‘’mensen zien zo dat het weinig moeite kost om even op te ruimten’. Maar Vlado is niet iemand die alleen opruimt of met een vingertje wijst. Contact maken staat voorop. ‘Ik ga gewoon een gesprekje met ze aan.’
Container-adoptanten in Rotterdam
Het idee van container-adoptanten is een initiatief van de gemeente Rotterdam om het groeiende afvalprobleem aan te pakken. Vanaf 2014 kunnen inwoners zich aanmelden om ‘container-adoptant’ te worden. Bewoners ontfermen zich dan over een container in hun straat. Ze krijgen een prikker, vuilniszakken en een sleutel om de container aan de achterkant te openen.
Ze komen een aantal keer per jaar samen om te overleggen. Het is een hecht netwerk; met kerst organiseerden ze zelfs een kleine borrel op het pleintje in de wijk.
Dat is handig, want soms lijkt een container vol terwijl dat niet zo is. Met de sleutel kan je grote stukken karton alsnog kwijt. In de buurt van Vlado zijn meerdere adoptanten actief. Iedereen houdt zijn eigen container in de gaten en, zoals Vlado zegt, ‘iedereen doet het op zijn eigen manier’.
De een is wat strenger dan de ander, ‘ruim jij je teringzooi op?’ die trekt gewoon zijn bek open’, vertelt Vlado lachend. Zijn vrouw, Jenny, vult aan: ‘soms is dat wel nodig hoor, je komt hier niet met vriendelijkheid alleen hoor, vergeet het maar.’
In gesprek op het pleintje
Zelf kiest Vlado vooral voor het gesprek. Dat doet hij veel met jongeren, onder andere vanuit zijn ervaring met de karate-school waar hij al vijftig jaar bij betrokken is. ‘Ik ga altijd even in gesprek met ze op het pleintje hier, bijvoorbeeld’, vertelt hij.
Hij begint simpel: ‘hee jongens, goeie avond he, hoe is’ ie?’ Dat levert soms eerst boze blikken op, maar na een paar ontmoetingen veranderd dat. Vlado benadrukt dat het komt doordat je zelf begint, dan na een paar keer, zeggen ze ook, ‘he, buurman, of meneer, goeieavond, met je hondje naar buiten?’
Dan zeg ik ‘ja hoor, moet ook gebeuren’. De volgende avond als je langskomt, zeg je dan weer eens gedag.’ Wil je ook container adoptant worden?: https://www.rotterdam.nl/een-container-adopteren
