De volledige reportage kan je vinden op Noord010inbeeld, dag 1, dag 2, dag 3
Wie tijdens het Rotterdam Bluegrass Festival het Noordplein oploopt, merkt het direct: Bluegrass Festival Rotterdam is veel meer dan een muziekfestival. Tussen de podia, marktkramen en foodtrucks ontmoeten buurtbewoners, gezinnen en muziekliefhebbers elkaar. Kinderen spelen, bezoekers raken met elkaar aan de praat en op bijna iedere hoek klinkt live muziek. De veertiende editie laat opnieuw zien waarom het festival inmiddels een vaste waarde is in het Oude Noorden.
Nog voordat de eerste band begint, valt er van alles te ontdekken. Kramen met vintage kleding, oude lp’s, leren riemen en handgemaakte sieraden wisselen elkaar af.
Op de banner, gemaakt in samenwerking met ‘Het Noorderdicht’ trekken gedichten de aandacht, terwijl in theater De Zwijnenstal het motto is ‘Dance with the Devil’. Even verderop laat iemand een tatoeage zetten en overal hangt een ontspannen sfeer.
Dat dit festival is uitgegroeid tot een echt familiefestival blijkt uit de drukbezochte kinderactiviteiten. Tientallen kinderen kleien, spelen een levensgroot memoryspel van kunstenaarscollectief STU of maken kunstwerken.
‘Het voelt nergens massaal,’ zegt een bezoeker. ‘Eerder alsof er overal kleine dorpjes ontstaan waar mensen elkaar van zelf ontmoeten.’ Ook het aanbod aan eten draagt daaraan bij. Van falafel en taco’s tot Japanse gerechten, hamburgers, Belgische wafels en poffertjes: voor iedere smaak is er iets te vinden.
Schoolband
Een bijzonder onderdeel van het festival is de traditionele opening door de schoolbands van basisscholen Juliana en Quadratum. Na maanden oefenen met professionele bluegrassmuzikanten staan de leerlingen op het hoofdpodium. Wat ooit begon met enkele ukelele workshops is uitgegroeid tot een jaarlijks muziekproject waarin kinderen uit de wijk kennismaken met livemuziek en zelf leren optreden.
Voor veel leerlingen is het hun eerste ervaring op een groot podium. Op muzikaal gebied is er volop afwisseling. De roots-muzikant Van Tastik maakt indruk met een energieke show die eindigt midden tussen het publiek, staand op een ladder met een speaker boven zijn hoofd. En met de Bridge City Sinners gaat het helemaal los.
In De Zwijnenstal zorgt Cave Spring Howlers voor stevige rock-‘n-roll, terwijl buikdanseres Soraya het publiek weet te betoveren. Ook de Amerikaanse Hillary Klug oogst veel bewondering met haar combinatie van vioolspel, zang en dans.
Toch ontstaan de mooiste momenten vaak buiten de officiële podia. Verspreid over het terrein vormen muzikanten spontaan jamsessies. Een paar banjo’s, gitaren en een wasbord zijn voldoende om een groeiende kring nieuwsgierige bezoekers te trekken.
Juist deze spontane optredens geven het festival zijn eigen karakter. Het publiek is opvallend divers. Jonge gezinnen, studenten, ouderen en buurtbewoners lopen moeiteloos door elkaar heen.
‘Ik kom hier ieder jaar met mijn ouders, ‘vertelt een bezoeker. ‘Zij waren er al bij tijdens de eerste editie op het Pijnackerplein. Toen het begon te regenen, stonden ze samen met de band onder de muziekkoepel. Sindsdien zijn we ieder jaar teruggekomen.’
Die sterke band met de wijk is volgens veel bezoekers de grootste kracht van het festival. ‘Ze zijn nog steeds echt geworteld in de buurt,’ vertelt een bezoeker. Daarbij wijst hij op het VIP-programma, waarmee ook inwoners die het financieel moeilijk hebben gratis toegang krijgen.
‘Hier moet iedereen zich een VIP voelen: een Very Important Person.’ Een van de publieksfavorieten is Lucky Fonz III, die samen met de Amerikaanse bluegrass band The Henhouse Prowlers zijn bekende nummers in een verrassend bluegrass jasje steekt.
Kom van dat dak af
Met humor én klassiekers als *De Vlieger* en *Kom van dat dak af* krijgt hij het publiek massaal aan het meezingen. Ook als niet alles volgens planning verloopt, toont het festival zijn veerkracht. Wanneer Douwe Bob vanwege stemproblemen moet afzeggen, neemt The Blue Grass Boogiemen samen met gastmuzikanten het programma over.
Het publiek beloont de vervangende show met luid applaus. Aan het einde van het weekend worden niet alleen de artiesten, maar ook de ongeveer zeventig vrijwilligers uitgebreid bedankt.
Zij zorgen ervoor dat alles soepel verloopt, van de opbouw tot de kinderactiviteiten en de horeca. En wie denkt dat het festival na het laatste optreden stopt, heeft het mis. Op vrijdag- en zaterdagavond gaan de jamsessies nog uren door in cafés Postiljon en De Gulle Gier, waar muzikanten en bezoekers samen de muziek voortzetten.
Na veertien edities is BlueGrass Festival Rotterdam uitgegroeid tot veel meer dan een muziekfestival. Het is een weekend waarin muziek, ontmoeting en de bezoekers samenkomen. Even voelt het Noordplein als een klein dorp, midden in Rotterdam. Twee dames kijken naar de bloempotten die op tafels staan en vertellen: ‘Deze hebben wij gemaakt bij Goud van Noord, best trots om ze hier te zien staan.’ Juist dat maakt het festival krachtig, groter zonder de wijk uit het oog te verliezen!
